Ω, να η στρατιά των πιστών

Ω, να η στρατιά των πιστών,
περνά το βουνό των παθών
κι ανοίγουν στην άγρια πλαγιά,
το δρόμο που φτάνει ψηλά.

Επωδός
Εμπρός, εμπρός,
ν' ανοίξη ο δρόμος εμπρός.
Εμπρός, εμπρός
να 'ρθη να περάσει ο Χριστός.

Με μόχθο δουλεύουν τη γη,
τη χέρσα τη γη των ψυχών,
που χρόνια πληγώνουν βαριά
τριβόλια αμαρτίας πολλά.

Ο δρόμος θ' ανοίξει, εμπρός
θα' ρθει να περάσει ο Χριστός.
Κι η μαύρη του μίσους καρδιά
θα γίνει αγάπης φωλιά.

Και στάζουνε δάκρυα πικρά,
μετάνοιας σε κάθε καρδιά
κι εκεί όπου ζούσαν θεριά,
αρνάκια βελάζουν γλυκά.